Home › De meertalige Index van het Archief › Romanization van Arabisch

Romanization van Arabisch

Verschillende benaderingen en methodes voor romanization van Arabisch besta. Zij variëren op de manier dat zij de inherente problemen aanpakken om geschreven en gesproken Arabisch in terug te geven Latijns alfabet; zij gebruiken ook verschillende symbolen voor Arabisch fonemen dat bestaat niet binnen Engels of andere Europees talen.

De kwesties van Romanization

Om het even welk transcriptie het systeem moet een aantal besluiten nemen die van zijn voorgenomen gebied van toepassing afhankelijk zijn. Één basisprobleem is dat geschreven Arabisch normaal unvocalized, d.w.z. is. veel van klinkers niet worden uitgeschreven, en moet door een lezer worden geleverd vertrouwd met de taal. Vandaar unvocalized Het Arabische schrijven geeft geen lezer onbekend met de taal voldoende informatie voor nauwkeurige uitspraak. Een nauwkeurig equivalent van قطر zou zijn qṭr, wat aan een ongeoefende lezer zonder betekenis is. Een „volledige transcriptie“ voegt informatie niet in de tekst toe, die door een spreker van Arabisch moet worden geleverd, qaṭar. Gewoonlijk, gebruiken de kranten en de populaire boeken geen a transcriptie, maar a transcriptie: In plaats van het omzetten van elke geschreven brief, proberen zij om het geluid van de woorden volgens de orthografieregels van de doeltaal te reproduceren: Qatar.

De meeste kwesties met betrekking tot romanization van Arabisch zijn over het omzetten versus het transcriberen - anderen, over wat zou moeten zijn romanized:

• de transcriptie negeert assimilatie (sandhi) van het artikel vóór „zon brieven, „en kan gemakkelijk misread door niet-Arabieren zijn. Bijvoorbeeld -een-nur (of -een-nuur, of een-noor) correcter zou omgezet worden volgens de lijnen van alnur. In de transcriptie -een-nur, wordt een koppelteken toegevoegd en unpronounced „l“ dat voor het gemak van de niet geïnformeerde nietArabische lezer wordt verwijderd, die anders „l“, waarschijnlijk zou uitspreken het woord niet begrijpen om te zijn nur, spreek slechts één „n uit“, en door de rol van dubbel „n“ verward. Alternatief, als shadda niet wordt omgezet (aangezien het strikt geen brief) is, zou een hypercorrecttranscriptie zijn alnur, wat gelijkaardige problemen voor de niet geïnformeerde nietArabische lezer geeft.
• een transcriptie moet „gebonden tā“ teruggeven (Ta marbouta ة) trouw, moet een transcriptie het geluid teruggeven („a“ als een ander „a“ of „t“ als een ander „bij“ - of in a vocalized tekst niets versus t)
  • ISO 233 heeft een uniek symbool, ẗ, ISO/R 233 gebruikssuperscript ^h, ^t.
• „gebroken alif“ (alif maqṣura, moet ى) met een speciaal symbool worden omgezet, maar als status alif getranscribeerd, wanneer het lang a betekent (ā)
• Nunation: wat elders waar is is ook waar voor nunation: de transcriptie geeft wat terug ziet u, transcriptie wat u hoort.

Een transcriptie kan op de taal wijzen zoals die, bijvoorbeeld, door de mensen van Bagdad, of de officiële norm wordt gesproken zoals die door preacher in de moskee of een het nieuwslezer van TV worden gesproken. Een transcriptie is vrij om fonologische (zoals klinkers) of morfologische (zoals woordgrenzen) informatie toe te voegen. De transcripties zullen ook afhankelijk van de schrijvende overeenkomsten van de doeltaal variëren; vergelijk het Engels Omar Khayyam met het Duits Omar Chajjam, allebei voor عمرخيام (unvocalized ʿmr ḫyʾm, vocalized ʿumar ḫayyām).

Een transcriptie is ideaal gezien volledig omkeerbaar: een machine moet het in Arabisch en rug kunnen omzetten. Een transcriptie kan als ontsierd voor om het even wie van de volgende redenen worden beschouwd:

• Een „losse“ transcriptie is dubbelzinnig, teruggevend verscheidene Arabische fonemen met een identieke transcriptie, of digraphs voor één enkel foneem (zoals sh) kan met twee aangrenzende fonemen worden verward;
• De symbolen die fonemen vertegenwoordigen kunnen als te gelijkaardig worden beschouwd (b.v., „en“ of ʿ en ʾ voor ayin en hamza);
• De transcripties die van ASCII hoofdletters gebruiken aan disambiguatefonemen zijn gemakkelijk te typen maar kunnen als unaesthetic worden beschouwd.

Een volledig nauwkeurige transcriptie kan niet voor inheemse Arabische sprekers noodzakelijk zijn aangezien zij namen en zinnen zouden kunnen uitspreken correct hoe dan ook, maar het kan voor die zeer nuttig zijn niet volledig vertrouwd met gesproken Arabisch en wie met het Roman alfabet vertrouwd zijn. Een nauwkeurige transcriptie dient als waardevolle het stappen steen voor het leren, correct zich uitspreekt, en onderscheidende fonemen. Het is een nuttig hulpmiddel voor iedereen vertrouwd met de geluiden van Arabisch maar wie niet volledig vertrouwd in de taal zijn.

Één kritiek is dat een volledig nauwkeurig systeem speciaal lerend zou vereisen dat de meesten echt geen namen moeten uitspreken correct, en dat met een gebrek aan een universeel systeem Romanization zij niet correct door non-native sprekers hoe dan ook zullen uitgesproken worden. De precisie zal worden verloren als de speciale karakters niet worden herhaald en als iemand niet vertrouwd met Arabische uitspraak is.

De normen van de transcriptie

• Deutsche Morgenländische Gesellschaft (1936): Goedgekeurd door de Internationale Overeenkomst van Orientalist Geleerden in Rome. Het is de basis voor zeer invloedrijk Hans Wehr woordenboek (ISBN 0-87950-003-4). [1]
• ISO/R 233 (1961). Langs vervangen ISO 233 in 1984 maar nog ontmoet.
• BS 4280 (1968): Ontwikkeld door Het Britse Instituut van Normen. [2]
• SATTS: Afzonderlijke afbeelding aan de Latijnse equivalenten van Morse.
• UNGEGN (1972): [3]
• DIN-31635 (1982): Ontwikkeld door Deutsches Institut für Normung (Duits Instituut voor Normalisatie).
• ISO 233 (1984).
• Qalam (1985): Een systeem dat zich op het bewaren van de spelling, eerder dan de uitspraak, concentreert en gemengd geval gebruikt. [4]
• ISO 233-2 (1993). Vereenvoudigde transcriptie.
• De Transcriptie van Buckwalter (jaren '90): Ontwikkeld bij Xerox door Tim Buckwalter [5]; vereist ongebruikelijk niet diacritische tekens. [6]
• De Transcriptie van Bikdash: Een systeem [7] welke een compromis tussen Qalam en Buckwalter Transilterations is. Het vertegenwoordigt medeklinkers met één brief en misschien het enige aanhalingsteken als bepaling, en gebruikt één of verscheidene Latijnse klinkers om korte en lange Arabische klinkers te vertegenwoordigen. Het streeft voor minimality evenals fonetische expressiviteit. Het maakt niet tussen de verschillende vormen van hamza onderscheid aangezien het veronderstelt dat een softwareimplementatie de verschillen door de standaardregels van spelling van Arabisch kan oplossen [8].
• Ala-LC (1997). [9]
• SAS: Spaanse School Arabists (José Antonio Conde en anderen, vroeg 19de eeuw verder). [10]

Een lijst die romanizations vergelijkt die DIN 31635, ISO 233, ISO/R 233, de V.N., ala-LC, en Encyclopedie van Islam systemen gebruiken is beschikbaar hier: [11].

De lijst van de vergelijking

Online

Hoofd artikel: Het Arabische Alfabet van het Praatje

Online mededeling is soms beperkt tot ASCII milieu waarin niet alleen de Arabische brieven zelf maar ook Roman karakters met diacritische tekens zijn niet beschikbaar. Zelfs wanneer de Arabische brieven en Roman karakters met diacritische tekens beschikbaar zijn, zijn zij vaak moeilijk te typen. Dit probleem wordt onder ogen gezien door de meeste sprekers van talen die nietRoman alfabetten, of zwaar gewijzigde degenen gebruiken. ad hoc de oplossing bestaat uit het gebruiken van Arabische cijfers die weerspiegelen of op de relevante Arabische brieven in vorm lijken. Zij verschijnen als volgt:

3 vertegenwoordigen de Arabische brief ع.

5 of 7 ' vertegenwoordigen de Arabische brief خ.

6 vertegenwoordigen de Arabische brief ط.

6 ' vertegenwoordigt de Arabische brief ظ.

7 vertegenwoordigen de Arabische brief ح.

8 vertegenwoordigen de Arabische brief ق.

9 vertegenwoordigen de Arabische brief ص.

9 ' vertegenwoordigt de Arabische brief ض.

2 worden soms gebruikt om أ te vertegenwoordigen wanneer het in het midden van een woord is

Zie ook

• Arabisch alfabet
• Turks alfabet - een Latijns-Gebaseerd alfabet dat Arabisch-Gebaseerd verving Ottoman Turks alfabet in 1928
• Het Arabische Alfabet van het Praatje
• Arabische grammatica
• Arabische taal
• Arabische namen
• Glottal einde (brief)
• Romanization
• Transcriptie
• Engelse exonyms van Arabische het spreken plaatsen

Externe verbindingen

• SATTS: Roman-aan-Arabische afbeeldingen
• Omniglot: Arabische alfabet, uitspraak en taal
• Yamli: Verwarde echt - het systeem van de tijdtranscriptie om Arabisch te typen dat Engelse karakters fonetisch gebruikt.
• J'raxis·Com: Het Arabische Manuscript
• Lijst die systemen Romanization vergelijkt
• Leer het Arabische Online Manuscript
• eiktub: web-based transcriptiestootkussen staat onmiddellijke fonetische omzetting van de Latijnse aanslagen van ASCII aan Arabisch toe