Top 10 artikelen

Goole
Koreaanse thee
nasza-klasa.pl
Creditcardfraude
Het zingen
Misbruik
Muziek van Indonesië
Tchiluba
De Provincie van Balkh
Provincie van Balkh Thermische straling

News:

Mauritaanse parlementaire verkiezing, 2006

Mauretanië

Dit artikel maakt deel uit van de reeks:
Politiek en overheid van
Mauretanië



Andere landen · Atlas
 Het Portaal van de politiek
mening  bespreking  geef uit

Parlementaire en gemeentelijke verkiezingen in Mauretanië voorgekomen 19 November en 3 December 2006.[1][2] Minstens 28 politieke partijen concurreerden om uit het lagere huis van het parlement te bestaan, Nationale Assemblage; Islamist de partijen werden verboden, maar vele Islamists liep als onafhankelijke kandidaten. 95 zetels in de Nationale Assemblage stonden op het spel in de verkiezing, samen met meer dan 200 lokale raden.[3]

Ongeveer 600 onafhankelijke kandidaten liepen in de verkiezing, veel waarvan in werden gegroepeerd Nationale Verzameling van Onafhankelijken (RNI). Vele leden van RNI waren vroeger lid van Democratische en Sociale Republikeinse Partij, wat het land onder Voorzitter had beslist Maaouya Ould Sid'Ahmed Taya.[4]

Vóór de eerste ronde was de telling volledig, Ahmed Ould Daddah geëistea overwinning voor zijn partij, Verzameling van Democratische Krachten (RFD die) zegt, dat het de „grootste politieke macht van het land“ was, beweert en dat de acht-partij coalitie met inbegrip van RFD een meerderheid had gewonnen. Populaire Alliantie voor Vooruitgang, een partij voor vroegere slaven die ook een deel van de coalitie, en de anders genoemde vroegere beslissende partij is, Republikeinse Partij voor Democratie en Vernieuwing, ook werden gerapporteerd om goed gepresteerd te hebben.[5] De resultaten van de eerste ronde bevestigden het sterke tonen voor RFD, die 12 uit de 43 verklaarde zetels won;[3][6] de onafhankelijke kandidaten ook goed, nemend 24 zetels.[6] Voor 52 zetels, echter, ontvingen de kandidaten geen meerderheden en deze zetels moesten in de tweede ronde worden beslist.[3][6]

Na de tweede ronde werd gewacht 3 December, had de coalitie van vroegere oppositiepartijen 39 zetels (met inbegrip van 15 voor RFD), met extra twee zetels voor onafhankelijken ondersteunend de coalitie. De onafhankelijken wonnen 41 zetels, 39 waarvan deel van RNI uitmaakten. De vroegere beslissende partij won zeven zetels.[4]


[bespreek] – [geef uit]
Samenvatting van 19 Mauritaanse parlementair van November en 3 van December 2006 verkiezings resultaten
Partijen Stemmen % Zetels
1st ronde
Zetels
2de ronde
Totaal
zetels
Al-Mithaq (gematigde Islamist onafhankelijken) 10 31 41
Rfd-UFP Verzameling van Democratische Krachten (Regroupement des Forces Démocratiques) 12 3 15
Unie van Krachten van Vooruitgang (Union des Forces du Progrès) 3 5 8
Rfd-UFP 0 2 2
Republikeinse Partij voor Democratie en Vernieuwing (Parti Républicain Démocratique et Renouvellement) 4 3 7
App-HATEM De Progressieve Alliantie van mensen (Alliantie populaire progressiste) 4 1 5
Mauritaanse Partij van Unie en Verandering (Parti mauritanien DE l'union et du changement- HATEM) 2 0 2
App-HATEM 0 2 2
Verzameling voor Democratie en Eenheid (Rassemblement giet La Démocratie et l'Unité) 2 1 3
Unie voor Democratie en Vooruitgang (De Unie giet La Démocratie et le Progrès) 1 2 3
Democratische Vernieuwing (Rénovation Démocratique) 2 0 2
De Voorzijde van mensen (Voor populaire) 1 0 1
Social-Democratic Partij van de Unionist (Parti unioniste démocratique et socialiste) 1 0 1
Nationale Verzameling voor Democratie, Vrijheid en Gelijkheid (Nationale Rassemblement giet La liberté, La démocratie et l'égalité) 1 0 1
Unie van het Democratische Centrum (Unie du centrum démocratique) 0 1 1
Alternatief (Alternatief) 0 1 1
Totaal 43 52 95
Bron: IPU

Verwijzingen

  1. ^ De Gids van de verkiezing, Mauretanië.
  2. ^ „De stadia historische opiniepeiling van Mauretanië“, BBC Nieuws, 19 November 2006.
  3. ^ a B c De „oppositie leidt het ras van Mauretanië“, BBC Nieuws, 23 November, 2006.
  4. ^ a B Ipu- pagina bij de parlementaire verkiezing van 2006 (Het Frans).
  5. ^ De „Mauritaanse oppositieleider eist overwinning“, 21 November, 2006.
  6. ^ a B c „Een andere stap in democratische overgang“, IRIN, 23 November, 2006.
The original article is from Wikipedia. To view the original article please click here.
Creative Commons Licence