Top 10 artikelen

Goole
Koreaanse thee
nasza-klasa.pl
Creditcardfraude
Het zingen
Misbruik
Muziek van Indonesië
Tchiluba
De Provincie van Balkh
Provincie van Balkh Thermische straling

News:

IUCN

IUCN
Type Internationale Organisatie
Opgericht Oktober 1948, Fontainebleau, Frankrijk
Hoofdkwartier Rue Mauverney 28, Klier 1196, Zwitserland
Zeer belangrijke mensen M. Valli Moosa
Mej. Julia Marton-Lefèvre
Industrie Natuurlijke rijkdom behoud
Opbrengst SFr 99,348 (2005)
Werknemers ong. 1,100 (wereldwijd)
Website www.iucn.org

IUCN is het acroniem van International Union voor Conservation van Nature en Natuurlijke rijkdommen. Het is internationale organisatie specifiek aan natuurlijke rijkdom behoud.

Opgericht in 1948, wordt zijn hoofdkwartier binnen gevestigd in het gebied van Genève van het Meer Klier, Zwitserland. IUCN brengt 83 staten, 108 overheidsagentschappen, 766 samen NGOs en 81 internationale organisaties en ongeveer 10.000 deskundigen en wetenschappers van landen rond de wereld.[1]

Inhoud

Opdracht

De opdracht van IUCN moet de maatschappijen over de hele wereld beïnvloeden aanmoedigen en bijstaan om de integriteit te behouden en diversiteit van aard en om ervoor te zorgen dat om het even welk gebruik van natuurlijke rijkdommen billijk en ecologisch duurzaam is.[1]

De Geschiedenis van IUCN

De eerste Directeur -generaal van Unesco, (de Heer Julian Huxley), wensend om Unesco een wetenschappelijkere basis te geven, sponsorde een congres om een nieuwe milieuinstelling op te richten helpen dit doel dienen.[2]

Bij dat eerste congres (wordt gehouden dat bij Fontainebleau, Frankrijk), 5 Oktober 1948, kwamen 18 overheden, 7 internationale organisaties, en 107 nationale organisaties allen van het aardbehoud overeen om de instelling te vormen en ondertekenden een „constitutieve handeling“ creërend een Internationale Unie voor de Bescherming van Aard.[2]

Van dit begin, stategy hebben met voeten treden en het beleid van de instelling wederzijds voordelige behoudsregelingen moeten onderzoeken en bevorderen die die aanpassen die ontwikkeling bevorderen evenals mensen en naties bijstaan aan beter domein hun flora en fauna.[2]

Op elk moment, heeft de instelling (in al zijn vormen) zwaar als zeer belangrijk werkend principe de sterke behoefte benadrukt om op de behoeften van lokale naties, gemeenschappen en volkeren te verzorgen en gericht te zijn, zodat die naties, gemeenschappen en volkeren eigendom van toekomstig, op lange termijn behoudsdoelstellingen en voorwerpen op hun lokale gebieden kunnen nemen:[2]

De beschermde gebieden en de bedreigde soorten konden het effectiefst worden beschermd als de lokale mensen het in hun eigen belang overwogen dit te doen. Het werken met eerder dan tegen lokale mensen werd een belangrijk het werk principe voor IUCN.

—Pagina 61

IUCN De Strategie van het Behoud van de wereld (1980 werd) opgericht op dit soort principe, en aankondigde duidelijk de ambities van IUCN effectiever om in dialoog met de promotors van menselijke ontwikkeling binnen te gaan. De strategie werd internationaal toegejuicht door velen en diende om de fondsen IUCN van verscheidene donors te beveiligen die niet zelf zij konden efficiënte dialoog in de wereld openstellen voelden ontwikkelingslanden, noch zou dat de organisaties van Verenigde Naties en internationale banken effectief in dergelijke dialoog in dienst nemen.[2]

IUCN heeft zich nu in veel van de naties die rond de wereld uitgebreid, de diensten van een groot pool die van hoofdzakelijk vrijwillige specialisten ter beschikking stellen, raad en behoudsdiensten verleent de op plaatselijk niveau, en zijn netwerken van Commissies en regionale adviesorganen uitbreidt in stijgende aantallen landen.[2]

Sommige zeer belangrijke data in de groei en de ontwikkeling van deze organisatie omvatten:[2]

  • 1956
de naam veranderde in de Internationale Unie voor het Behoud van Aard en Natuurlijke rijkdommen (IUCN)
  • 1959
Unesco beslist een internationale lijst van de Parken van de Aard en gelijkwaardige reserves te creëren, en de Secretaris-generaal van de Verenigde Naties vraagt IUCN om deze lijst voor te bereiden
  • 1961
na een meer dan decennium van financieringsmoeilijkheden, eminente wetenschap en bedrijfspersoonlijkheden (met inbegrip van de Heer Julian Huxleyop te zetten) beslis een bijkomend fonds ( Het Fonds van het Wild van de wereld) om zich op mobilisering van gelden, public relations, en stijgende openbare steun voor aardbehoud te concentreren
  • 1969
IUCN verkrijgt een toelage uit De Stichting van Ford welke het toelaat om, wezenlijk, zijn internationaal secretariaat op te voeren.
  • 1972
Unesco keurt goed Overeenkomst betreffende de Bescherming van het en Natuurlijke Cultuurbezit van de Wereld en IUCN wordt verzocht om technische evaluaties en controle te verstrekken
  • 1974
IUCN is betrokken bij het verkrijgen van de overeenkomst van zijn leden om een Overeenkomst te ondertekenen over Internationale Handel in Bedreigde Soorten van Wilde Fauna en Flora (CITES), het wiens secretariaat oorspronkelijk met IUCN werd ondergebracht
  • 1975
de overeenkomst over Moerasland van Internationaal Belang (Overeenkomst Ramsar) wordt van kracht, en zijn secretariaat wordt beheerd van het hoofdkwartier van IUCN
  • 1980
IUCN (samen met Het Programma van het Milieu van de Verenigde Naties en Fonds wereldwijd voor Aard) werk met Unesco samen om een Strategie van het Behoud van de Wereld te publiceren
  • 1982
na voorbereiding IUCN en inspanningen, De Algemene Vergadering van de Verenigde Naties keurt goed Het Handvest van de wereld voor Aard
  • 1993
IUCN (samen met Het Programma van het Milieu van de Verenigde Naties en Fonds wereldwijd voor Aard) publiceert Het geven voor de Aarde

Organisatorische Struture

De Unie heeft drie componenten: zijn lidorganisaties, zijn 6 wetenschappelijke commissies, en zijn professioneel secretariaat.[1]

Leden IUCN

De Unie verenigt zowel Staten als niet-gouvernementele organisaties. Zij plaatsen het beleid van de Unie, bepalen zijn globaal werkprogramma en verkiezen de zijn Raad (vergelijkbaar met een bedrijfraad) bij het Congres van het Behoud van de Wereld IUCN. De organisaties van het lid organiseren zich in Nationale en Regionale Commissies.[1]

De Commissie IUCN

Er zijn de zes Commissie die de staat van de natuurlijke rijkdommen van de wereld beoordelen en de Unie van correcte know-how en beleidsraad op behoudskwesties voorzien:[1]

1. De Commissie bij het Beheer van het Ecosysteem

De Commissie IUCN bij het Beheer van het Ecosysteem (CEM): CEM geeft deskundige raad op geïntegreerde ecosysteembenaderingen van het beheer van natuurlijke en gewijzigde ecosystemen. Vanaf Mei 2008, heeft het 400 leden en door Chairwoman Hillary Masundire geleid.[nodig citaat]

2. De Commissie bij Onderwijs en de Mededeling

De Commissie IUCN bij Onderwijs en de Mededeling (CEG) [: CEG verdedigt het strategische gebruik van mededeling en onderwijs om bewaarders voor het duurzame gebruik van natuurlijke rijkdommen te machtigen en op te leiden. Vanaf Mei 2008, eist de commissie 500 leden die door Voorzitter Keith Wheeler en Chairwoman Juanita Castaño worden geleid van de Ondeugd.[nodig citaat]

3. De Commissie over Milieu, Economische en Sociale Politiek

De Commissie IUCN over Milieu, Economische en Sociale Politiek (CEESP): CEESP geeft deskundigheid en beleidsadvies op economische en sociale factoren voor het behoud en het duurzame gebruik van biologische diversiteit. Vanaf Mei 2008, Heeft CEESP 500 leden en door Voorzitter Taghi Farvar geleid.[nodig citaat]

4. De Commissie op MilieuWet

De Commissie IUCN op MilieuWet (CEL): CEL gaat milieuwet door nieuwe wettelijke concepten en instrumenten te ontwikkelen, evenals door de capaciteit maatschappijen vooruit te bouwen om milieuwet voor behoud en duurzame ontwikkeling aan te wenden. Vanaf Mei 2008, is er 800 lid op deze commissie, met Chairwoman die Sheila Abed is.[nodig citaat]

5. De Commissie van de Overleving van soorten

De Commissie van de Overleving van Soorten IUCN (SSC)[2]: SSC adviseert de Unie op de technische aspecten van soortenbehoud en mobiliseert actie voor die soorten die met uitsterven worden bedreigd. Het produceert Rode Lijst IUCN van Bedreigde Soorten. Vanaf Mei 2008, Omvatten de leden van SSC meer dan 7000 soorten en biodiversiteitsspecialisten wereldwijd, die onder Chairwoman Hulst Dublin worden georganiseerd.[nodig citaat]

6. De Commissie van de wereld op Beschermde Gebieden

De Commissie van de Wereld IUCN op Beschermde Gebieden(WCPA)[3]: WCPA bevordert de totstandbrenging en het efficiënte beheer van een representatief netwerk wereldwijd van aardse en marine beschermde gebieden. Vanaf Mei 2008, zijn er wereldwijd meer dan 1.300 beschermde gebiedendeskundigen, en de Stoel is stoel-Nikita Lopoukhin.[3]

Secretariaat IUCN

De leden en de commissies werken samen met een beroeps secretariaat het bestaan uit meer dan 1.100 mensen in 62 verschillende landen. Mej. Zijn de de globale deskundige en leider van Julia Marton-Lefèvre-a in ontwikkeling en behoud-sindsdien zijn Directeur -generaal geweest 2 Januari 2007.

Zij slaagde Achim Steiner, die Uitvoerende Directeur van het Programma van het Milieu van de Verenigde Naties werd benoemd UNEP in Juni 2006.

Zeer belangrijke producten en bijdragen

Onder de belangrijkste producten IUCN en de diensten, heeft het geproduceerd en blijven handhaven en controleren:

Zie ook

Externe verbindingen

Verwijzingen

  1. ^ a B c D e De Iucn- Website Betreden 1 Mei 2008
  2. ^ a B c D e F g Christoffersen, Leif E. (1994) „IUCN: Een brug-Bouwer voor het Behoud van de Aard. Het „groene Jaarboek van de Bol Betreden 11 Juni 2008
  3. ^ [1] Betreden 4 Mei 2008
The original article is from Wikipedia. To view the original article please click here.
Creative Commons Licence

 
Custom Search