Αρχική › Αρχείο Πολλαπλών Γλωσσών Δείκτης › Σερβικό κυριλλικό αλφάβητο

Σερβικό κυριλλικό αλφάβητο

Σερβικό κυριλλικό αλφάβητο (Σερβικά: српска/Вуковаћирилица, ćirilica srpska/Vukova, κυριολεκτικά «Κυριλλικό αλφάβητο Σέρβου/Vuk«) είναι ένα από τα δύο αλφάβητα που χρησιμοποιούνται για να γράψουν Σερβική γλώσσα, η άλλη ύπαρξη Λατινικό χειρόγραφο (Σερβικά: latinica, латиница). Είναι μια προσαρμογή Κυριλλικό αλφάβητο για τη σερβική γλώσσα, και αναπτύχθηκε μέσα 1818 από Σερβικά γλωσσολόγος Vuk Karadžić. Το αλφάβητο υιοθετήθηκε επίσημα το 1868^{[παραπομπή που απαιτείται]}.

Το Karadžić βάσισε το αλφάβητό του στο κυριλλικό αλφάβητο, στην απλή αρχή «γράψτε καθώς μιλάτε και διαβάζετε όπως γράφεται" (Σερβικά: Пишикаоштоговоришичитајкакојенаписано, Napisano kako kao što govoriš ι Piši čitaj je). Τα κυριλλικά και λατινικά αλφάβητα είναι σχεδόν εξ ολοκλήρου ανταλλάξιμα, με τα λατινικά διγράμματα Lj, Nj, και Dž που μετρά ως ενιαίες επιστολές.

Το κυριλλικό αλφάβητο βλέπει ως παραδοσιακότερο, και έχει την επίσημη θέση μέσα Σερβία και Republika Srpska (Βοσνία-Ερζεγοβίνη). Κατά τη διάρκεια 20ός αιώνας το λατινικό αλφάβητο έχει γίνει συχνότερα χρησιμοποιημένο, ιδιαίτερα μέσα Μαυροβούνιο, όπου χρησιμοποιείται τώρα σχεδόν αποκλειστικά. Το κυριλλικό χειρόγραφο έχει επίσης την επίσημη και ίση θέση σε Βοσνία-Ερζεγοβίνη (στο ομοσπονδιακό επίπεδο), Περιοχή Brčko και Ομοσπονδία Βοσνίας-Ερζεγοβίνης.

Το σερβικό κυριλλικό αλφάβητο ήταν επίσης ένα από τα δύο επίσημα χειρόγραφα που χρησιμοποιήθηκαν για να γράψουν Σερβοκροατική γλώσσα Γιουγκοσλαβία από την έναρξή του το 1918, παρά τις προσπάθειες από το βασιλιά Αλέξανδρος I για να καταργήσει την κυριλλική έκδοση. Με την κατάρρευση Γιουγκοσλαβία η δεκαετία του '90, Σερβοκροατικά δεν χρησιμοποιείται πλέον επίσημα.

Το σερβικό κυριλλικό αλφάβητο, μαζί με τις εργασίες Krste Misirkov και Venko Markovski, χρησιμοποιήθηκε σαν βάση για Μακεδονικό αλφάβητο.

Το αλφάβητο

Ο ακόλουθος πίνακας παρέχει τις ανώτερες και πεζές μορφές του σερβικού κυριλλικού αλφάβητου, μαζί με σερβικό λατινικό τον ισοδύναμο και IPA αξία για κάθε επιστολή:

χειρόγραφος Το σερβικό κυριλλικό αλφάβητο απεικονίζεται κατωτέρω (η διαταγή επιστολών αντιστοιχεί στον πίνακα ανωτέρω):

Μοναδικές επιστολές

δεσμοί <Љ> και <Њ>, μαζί με <Џ>, <Ђ> και <Ћ> αναπτύχθηκε μεμονωμένα για το σερβικό αλφάβητο.

• Karadžić βάσισε τις επιστολές <Љ> και <Њ> σε ένα σχέδιο κοντά Sava Mrkalj, συνδυάζοντας τις επιστολές <Л> (λ) και <Н> (ν) με μαλακό σημάδι (Ь).

• Karadžić που βασίζεται <Џ> σε μια επιστολή Ρουμανικό κυριλλικό αλφάβητο.

• <Ћ> υιοθετήθηκε από Karadžić για να αντιπροσωπεύσει άφωνο φατνιοουρανικό affricate (IPA: /t ɕ/). Η επιστολή βασίστηκε και προσαρμόστηκε από την επιστολή Djerv, η οποία είναι η 12$η επιστολή Αλφάβητο Glagolitic. Η επιστολή εήταν χρησιμοποιημένη σε γραπτό Σέρβο από το 12$ο αιώνα, για να αντιπροσωπεύσει /g ʲ/, dʲ/ και /d ʑ/.

• Το Karadžić υιοθέτησε ένα σχέδιο κοντά Lukijan Mušicki για την επιστολή <Ђ>. Βασίστηκε στην επιστολή <Ћ>, όπως προσαρμόζεται από Karadžić.

• <Ј> υιοθετήθηκε από Λατινικό αλφάβητο.

<Љ>, <Њ> και <Џ> υιοθετήθηκε αργότερα για τη χρήση Μακεδονικό αλφάβητο.

Διαφορές με τις σλαβικές και βουλγαρικές εκδοχές των ρωσικών/ανατολής

• το σερβικό κυριλλικό αλφάβητο δεν χρησιμοποιεί είτε το ρωσικό σκληρό σημάδι/βουλγαρικό ŭ (ъ) ούτε το μαλακό σημάδι (ь), αλλά χρησιμοποιεί τους προαναφερθε'ντες δεσμούς μαλακός-σημαδιών αντ' αυτού. Η ουκρανική και λευκορωσική απόστροφος (η αντιπροσώπευση του σκληρού σημαδιού ή το σύμφωνο) σχεδόν δεν χρησιμοποιείται ποτέ στα σερβοκροατικά, εκτός από για να κοντύνει ali και ili σαν «al'" και «il'" αντίστοιχα.
• Δεν έχει ρωσικό/λευκορωσικό Э, τα ημίφωνα Й ή ў, ούτε τα γράμματα Я, Є (ουκρανικό YE), Ї (yi), Ё (ρωσικό yo) ή Ю (yu), και γράφεται αντ' αυτού δεδομένου ότι δύο χωρίζουν τις επιστολές: Ja, Je, Jи, ΕΕ, Jy. Το J μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί ως ημίφωνο.
• Το γράμμα Щ δεν χρησιμοποιείται, μεταγραμμένος αντ' αυτού ως είτε ШЧ (ανατολικές σλαβικές λέξεις) είτε ШT (βουλγαρικές λέξεις).

Αναφορές